ΑΙΤΙΑ

-Κληρονομική προδιάθεση
-Οι γενικότερες δυσκολίες που μπορεί να έχει το παιδί στην ανάπτυξή του ή στην εξέλιξη του λόγου και της ομιλίας
-Η χαμηλή επικοινωνιακή αποτελεσματικότητα και οι δυσκολίες σε επικοινωνιακές δεξιότητες
-Θέματα που σχετίζονται με τη λειτουργία της οικογένειας σαν σύστημα
-Τα ελλείμματα στη συναισθηματική οργάνωση και ωριμότητα του παιδιού

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

-Τριπλή τουλάχιστον επανάληψη μέρους μιας λέξης (π.χ.νε νε νε ρο)
-Επαναλήψεις μέρους της λέξης που δεν συμβαδίζει ουσιαστικά με την συγκεκριμένη συλλαβή (π.χ. Θα θα θα θέλω)
-Επιμηκύνσεις διάρκειας άνω του ενός δευτερολέπτου. 
(π.χ.νννννννννννερο)
-Συχνή εμφάνιση δευτερευόντων συμπτωμάτων, όπως π.χ. σφίξιμο γροθιών, σχηματισμός μορφασμών, χτύπημα ποδιού κλπ.
-Συναισθηματικές διαταραχές ως αντίδραση στον τραυλισμό π.χ. φόβος, οργή, απογοήτευση, ντροπή
-Κοινωνική απόσυρση, μέσω της αποφυγής της ομιλίας υπό συγκεκριμένες συνθήκες
-Συμπεριφορά αποφυγής της ομιλίας: απόπειρα απόκρυψης του τραυλισμού, μέσω της διαρκούς μεταβολής των προτάσεων όπου αναμένεται να εμφανιστούν τα τραυλικά συμπτώματα, κάλυψη του στόματος με το χέρι κλπ.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Σε κάθε περίπτωση εφαρμόζεται μια θεραπεία εξαρτώμενη από το οικογενειακό περιβάλλον, από το αίτημα των γονέων και του παιδιού. Αυτές οι προσεγγίσεις μπορεί να είναι οι εξής:
-Ατομική ψυχοθεραπεία παιδιού
-Οικογενειακή θεραπεία
συζητήσεις με τους γονείς (ιδιαίτερα όταν τα παιδιά είναι σε μικρή ηλικία, 3-4 χρόνων).
Σ’ αυτές τις θεραπείες προσπαθούμε να καταλάβουμε γιατί εμφανίστηκε ο τραυλισμός και να λύσουμε την ψυχική σύγκρουση που τον προκάλεσε. Είναι συχνά μια μακρόχρονη δουλειά, που όμως γίνεται σε βάθος και αποσκοπεί στην επαναφορά της γενικής ψυχικής ισορροπίας του παιδιού.
-Λογοθεραπεία (ιδιαίτερα για τα μεγαλύτερα παιδιά και τους εφήβους).
Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού και την ένταση των συμπτωμάτων του, αποφασίζεται μια άμεση ή έμμεση θεραπευτική αγωγη. Στους εφήβους και ενηλίκους υπάρχει άμεση επέμβαση, με απώτερο στόχο την βασική μας επιδίωξη για πλήρη εξαφάνιση του τραυλισμού. Επειδή, όμως, κάτι τέτοιο σε πολλές περιπτώσεις είναι αντικειμενικά δύσκολο, θέτουμε ένα πιο εφικτό στόχο, την μετατροπή π.χ. ενός έντονου τραυλισμού σε μια πιο ήπια μορφή, και δημιουργούμε έτσι ταυτόχρονα τις κατάλληλες συνθήκες, μέσω των οποίων αυξάνονται οι πιθανότητες της πλήρης εξάλειψης των τραυλικών συμπτωμάτων.

ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

-Να επικεντρώνετε την προσοχή σας περισσότερο στο τι θέλει να σας πει το παιδί και όχι τόσο στον τρόπο που το λέει, για να μπορεί να υπάρχει διάλογος.
-Μην κοροϊδεύετε το παιδί.
-Μιλήστε μαζί του για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Είναι ουσιώδες, αυτό το πρόβλημα που είναι  ιδιαίτερα δύσκολα αποδεκτό και από το παιδί και από τους γονείς του, να μην αποσιωπείται.
-Μην του λέτε να τα πει ξανά «σ ω σ τ ά»!
-Ο τραυλισμός που αντιμετωπίζεται στην αρχή της εμφάνισής του θεραπεύεται πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά.
-Συμβουλευτείτε ειδικό το γρηγορότερο δυνατόν, δηλαδή 2-3 μήνες μετά από την έναρξη του τραυλισμού στα μικρά παιδιά, ή ακόμα πιο νωρίς για τα μεγαλύτερα.